Drukke dagen in het noorden

Vanuit Chiang Mai vertrokken we voor een enkele dagen durende rondrit in het noorden van het land. Weer de baan op, maar deze keer luilekkerend in de Jeep van Jan. Slingerend op en neer door groene lanschappen, met de nodige inhaalmanouvers van roekeloze Thai in bochten met visibiliteit nul.



Na een dagje cruisen met een paar gezellige en luchtige stopjes, kwamen we de eerste avond aan in Tathong, ergens tussen Chiang Mai en Chiang Rai. Gezellig basic bungalowparkje naast de rivier. Wat Thaise biertjes verder zat de stemming erin en de twee heksen vlogen spontaan op hun bezem weg.



s' Morgens nog wat rondgewandeld in het prachtige landshap...



... en 's middags de long tail boot in voor een vier uur durende rit op de rivier helemaal tot in Chiang Rai. Vier uur op een kussentje in de typische long tail, zelfs zonder een al te hobbelige rit een hele uitdaging voor rug en achterste.

Het was niet bepaald de wild-waterbaan van Walibi, maar soms ging het er toch wat pittig aan toe met de nodige natte kleren tot gevolg. Gecombineerd met een klein windje veroorzaakt door de snelheid van de boot maakte dit het tot een frisser ritje dan verwacht.

Even een korte stop in een van de rivierdorpjes, van waaruit menige trekking met olifanten georganiseerd wordt.

Kijk eens hoe goed die beestjes naar mij luisteren!

De aandachtige kijker zag natuurlijk direct dat er iets vreemd was met het perspectief van bovenstaande foto.

Van Chiang Rai hadden we heel andere verwachtingen. Het bleek groter en ontwikkelder dan verwacht, met als gevolg dat er van een gezellige dorpsfeer helemaal geen sprake was. Dat was alleszins wel het geval in het zeer gezelling Lampang, een stad waar in se niets te doen of zien is, maar de oude teak woningen rond de rivier gecombineerd met de ongelofelijke rustige gang van zaken in het dorp maakte dit een gezellige stop. Jan kende een uiterst gezellige guest house aan de rivier, met maar 1 nadeel aan...

... het was zo gezellig dat het enorm populair was met als gevolg... dat we met zijn drietjes op 1 kamer beland zijn wegens te weinig vrije kamers. Met mijn schoonmoeder in een kamer slapen, er is een eerste keer voor alles zeker?

En van Lampang via Tak naar het hoogtepunt van onze rondrit: Sukothai. Naast Ayuthaya, de andere hoofdstad van het Thaise rijk voor er sprake was van Bangkok.

In een prachtige landelijke setting, met de fiets door dit 7 eeuwen oude historisch erfgoed gereden. Het fotogenieke van het plekje werd nadien nog maar eens bevestigd door de massa foto's die we bleken genomen te hebben.

Na een vermoeiende middag en overnachting in Tak terug naar Chiang Mai, waar ik voor ons vader een nostaligisch fotootje geschoten heb.

De dag erna zijn Caroline en ik naar een van de gezelligste plekjes op aarde geweest: het reeds jaren onder militaire dictatuur levende Birma of Myanmar. Vier uur op en vier uur af vanuit Chiang Mai en niet eens een uur de grens over geweest. 'Visa run' noemen ze dat hier. We hadden een 30 dagen visum gekregen bij aankomst, maar omdat ons visum de 24e verviel en Mieke de 26e pas doorging, hadden we een verlenging nodig. Met een 15 dagen visum zouden we nog iets langer kunnen blijven. Wat trouwens opmerkelijk was: geen militair gezien aan de Birmese kant van de grens, i.t.t. de Thaise grens. Nu kan ik aannemen dat de Birmese Junta niet rekent op een invasie van illegale Thai, maar blijkbaar rekent het ook op het Thaise leger om hun eigen burgers, de door armoede geteisterde Birmezen binnen hun eigen landsgrenzen te houden. Het heeft hier iets weg van een ijzeren gordijn, maar met een uiterst rustige, bijna gezellige stemming.

Ons paspoort moesten we aan de grens achterlaten, om te voorkomen dat we niet zouden 'verdwijnen' en onze neus te ver in Birmese zaken zouden steken. Dat waren we gezien de omstandigheden toch niet van plan, dus een uurtje later waren we de grens al terug over.

Aan de grens nog ne straffen Belg leren kennen. Chris, al 17 jaar een Thailand ganger, verliefd geworden op het land, freelance consultant die nog verstaat wat het is om te werken om te leven ipv omgekeerd, en die met een ongelofelijke onregelmaat, gaande van sommige weken tot jaren, Meise inwisselend voor het Thaise paradijs. Iemand die de Thaise cultuur doorgrond heeft met vallen en opstaan, die de taal met bloed zweet en tranen heeft leren beheersen en die met gezonde humor verhalen kan vertellen over het nobele en de donkere kant van dit stuk van de wereld. Fascinating...

Dan terug naar Chiang Mai...

... en vervolgens naar Phuket, aan de Andaman Coast, om wat te relaxen. Op 26 december zal het trouwens 5 jaar geleden zijn dat o.a Phuket door de Tsunami getroffen is.

Het weer is hier trouwens bangelijk. 30 graden en bakken zon. Klopt het dat het nu in Belgie vriest en sneeuwt? Merry Christmas he!