maandag 16 november 2009

How Australia didn't meet expectations...

Even een slotbeschouwing bij een land dat in veel listings als nummer 1 'reis'land naar boven komt, maar alleszins niet (meer) in de onze.

About the people.
Australiers hebben het imago easy going en zeer vriendelijk te zijn. We hebben alleszins verschillend super toffe ozzies ontmoet, maar onze algemene indruk is toch genuanceerder. Easy going kan je vaak vervangen door laks, en we hebben de indruk dat je vooral easy going moet zijn met je verwachtingen tov hen. Vriendelijke, behulpzame, nieuwsgierige mensen hebben we zeker ontmoet. Maar als toerist hebben we toch ook de andere kant gezien. Voor een land waar ze (zeker aan de east coast) van het toerisme moeten leven, is hun klantgerichtheid en -behulpzaamheid vaak ver beneden verwaching gebleven. Wsl ligt dat voor een stuk weer aan onze verwachingen. Een groot westers land waar we klantgerichtheid op hetzelfde niveau van Europa of de VS verwachtten. Maar niets van dat. Slechte informatie krijgen, halve waarheden zolang je maar een excursie koopt, extra betalen omdat je met een creditcard betaalt (2% voor visa en mastercard en 4% voor diner card of american express), extra betalen in cafes en restaurants omdat het zondag is, een boertige klantendienst en baliebedienden bij de grootste luchtvaartmaatschappij Qantas en ga maar door. En hoewel wij als kritisch geluid een uitzondering zijn in de massa van Australie aanprijzende onkritische reizigers, zijn we zeker niet de enigen. Edwin en Bruno zijn op drie weken tot dezelfde conclusie gekomen. De zonderlinge Amerikanen met wie we praatten idem dito. Het feit dat weinig mensen op een gigantisch eiland wonen maakt hun letterlijk en figuurlijk een stuk afgesloten van de wereld en globale standaard van dienstverlening. Het feit dat je hier vaak weinig concurrentie hebt, geen uitwijkmogelijkheden over de grenzen heen, maakt dat je als consument niet altijd veel opties hebt om druk uit te oefenen. En als je ogenschijnlijk concurrentie hebt, zoals tussen toeristische bureaus, houden ze duidelijk de prijzen hoog door onderling overleg en zijn geafficheerde prijzen bijna nooit de eindprijs. En de overheid is hier duidelijk van op de hoogte, want hier en daar zijn er al veroordeling voor oneerlijke handelspraktijken geweest, maar die starten gewoon terug op onder een andere handelsnaam. Een deel van de grote Australie liefde volgt trouwens uit eigenschappen van een groot gedeelte de reizigers hier: europese jongeren die naar de andere kant van de wereld komen om te feesten in een veilige omgeving, waar iedereen Engels spreekt en van een cultuur shock geen sprake is, maar die het land niet echt leren kennen en ook weinig andere reiservaringen hebben. Verder veel werk-reizigers, die hier in de fruitpluk met een minimumloon van rond de 20 dollar meer verdienen dan ze ooit thuis kunnen verdienen. Om te zuipen en als jongere wat geld te verdienen is Australie idd een droombestemming.

About the east coast.
Hoewel dit de meest toeristische kant van het land is, en uiteraard vele mooie plekken heeft, is de slotconclusie een duidelijke 'not meet expectations'. Dit is vgs ons een van de meest gehypte landen, overrated en overprijsd. Op wat eilanden na (die trouwens niet mooier zijn dan de eilanden van vele andere landen) en uiteraard het GB Reef, was dit vele minder pittoresk of indrukwekkend dan verwacht. Het binnenland was eigenlijk nog het meest avontuurlijk en indrukwekkend van al. Samen met het reef is de outback het meest unieke aan Australie en voor al het andere vind je betere plekken over de wereld verspreid. Daarbovenop is er wsl geen enkel seizoen waar je de east coast onder geheel goede omstandigheden kan bereizen. In de winter is het koud onder Brisbane en goed erboven, in de zomer is het goed onder Brisbane en heet maar vooral vochtig boven Brisbane, en in de lente en herfst kan het overal alle richtingen uitgaan. In de vroege lente regent het nog van Sydney tot Brisbane, in de late lente is het al stevig nat seizoen boven Brisbane. Overal horen dat ze maanden geen regen zien, maar toevallig als wij er zijn wel, wordt op de duur ongeloofwaardig. Buiten een strook rond de steenbokskeerkring, waar het effectief poeierdroog was met bosbranden tot gevolg, bewijst de groene vegetatie dat het idd met regelmaat van de klok moet regenen aan de kuststrook. Vgs Edwin leren ze als eerste les in de toeristische sektor te zeggen dat het nooit regent. Er moet iets van waar zijn. Uiteraard kom je voor de stranden en wildlife naar de east coast, maar we kunnen alleen maar besluiten dat er mooiere, exotischere, goedkopere, vriendelijkere en aangenamere plekken zijn, waar je niet 24u moet voor vliegen.

Algemeen staat onze Ozzie ervaring onderaan, met Brazilie en Tahiti. De parallellen tussen de landen zijn treffend. Een land dat door zijn marketing een imago creeert dat het niet kan waarmaken, zowel qua impressies (met uitzondering van Rio en Sydney), vriendelijkheid en value for money. Maar het is toch maar weer een ervaring geweest, zij het een 'been there, done that ervaring'.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten